Era unha vez unha nena que se chamaba Sara e que tivo un irman, que se chamaba Quique.Todo foi xenial os primeiros dias, pero Sara deuse conta de que lle facian máis caso ao meniño, estaban máis con el e xogaban máis e iso a ela molestaballe. O resultado foi que se volveu máis vaga. As súas notas baixaron e ela sempre estaba triste.Un día os pais decataronse de que algo ia mal e decidiron pasar un fin de semana xuntos. Cando chegou o día, Sara ainda estaba triste. Pero sgundo o tempo pasaba Sara iase divertindo máis e máis, ata que recuperou o seu soriso.
A hora de volver a casa Sara estaba feliz pero entretivose cunhas flores e enganouse de camiño. Cando se decatou xa se perdera. Para pasa-la noite refuxouse nunca cova, alí pensou que se non pensase nesa tonteria de que non a querían os seus pais, nada diso lle tería pasado. O bo de todo isto foi que aprendeu que os seus pais a siguen querendo.
A mañá seguinte a policia encontrouna, e todo acabou ben.
O que quero transmitir con esta historia e que ainda que teñas un irmán os teus pais vanche querer igual.


Marcos Fernandez Fabal